Alfons Flinik
![]() | |||||||||
Data i miejsce urodzenia | |||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | |||||||||
Obywatelstwo | |||||||||
Pozycja |
napastnik | ||||||||
Kariera seniorska | |||||||||
| |||||||||
Kariera reprezentacyjna | |||||||||
| |||||||||
Odznaczenia | |||||||||
![]() ![]() ![]() ![]() |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/08/Alfons_Flinik.jpg/200px-Alfons_Flinik.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b8/Stadion_im.Alfonsa_Flinika.jpg/200px-Stadion_im.Alfonsa_Flinika.jpg)
Alfons Flinik (ur. 16 listopada 1926 w Gnieźnie, zm. 9 lutego 2003 tamże) – polski hokeista na trawie, olimpijczyk.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Syn Władysława i Agnieszki z Borowskich, ukończył w Gnieźnie szkołę zawodową (uzyskując zawód technika mechanika) oraz liceum ogólnokształcące. Karierę hokejową związał z klubem Stella Gniezno (później zmieniano nazwę na Spójnia i Sparta), w barwach którego zdobył czternaście tytułów mistrza Polski (1947, 1948, 1949, 1950, 1951, 1952, 1953, 1956, 1957, 1958, 1959, 1961, 1962, 1964). Grał na lewym skrzydle, względnie w ataku.
W latach 1949–1960 wystąpił w 43 meczach reprezentacji narodowej, strzelił sześć bramek. Debiutował 4 września 1949 w Pradze w meczu z Czechosłowacją. W 1952 grał we wszystkich meczach turnieju olimpijskiego w Helsinkach (Polska zajęła 6. miejsce). Drugi start olimpijski – w Rzymie w 1960 (12. miejsce) – był zarazem jego pożegnaniem z zespołem narodowym; także na tej olimpiadzie wystąpił we wszystkich meczach. 2 sierpnia 1952 wziął udział w meczu Europa-Indie w Amsterdamie.
Po zakończeniu kariery zawodniczej pracował jako trener. Był również działaczem sportowym, zarówno w swojej dyscyplinie, jak i środowisku olimpijczyków. Zorganizował i kierował Gnieźnieńskim Klubem Olimpijczyka, był wiceprezesem Sparty Gniezno.
Pochowany na Cmentarzu św. Krzyża w Gnieźnie[1].
Hokeistami (również olimpijczykami) byli jego bracia Henryk i Jan. Żonaty (żona Urszula z domu Hetman), dwie córki (Anna i Jolanta). Hokej uprawiała także jego wnuczka Marta Kiełpińska.
Odznaczenia i upamiętnienie
[edytuj | edytuj kod]Jako pierwszy hokeista został uhonorowany tytułem „Mistrz sportu” (1952), potem otrzymał także tytuł „Zasłużony mistrz sportu”, srebrny i brązowy Medal „Za Wybitne Osiągnięcia Sportowe”, Złoty[potrzebny przypis] i Srebrny Krzyż Zasługi[2], Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski.
Rada Miasta Gniezna w czerwcu 2003 postanowiła upamiętnić Alfonsa Flinika nadając stadionowi hokejowemu przy ul. Sportowej imię „Alfonsa Flinika”[3].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Walerian Występski: Cmentarz św. Krzyża. W: Przewodnik po cmentarzach gnieźnieńskich. Gniezno: 2007, s. 72.
- ↑ UCHWAŁA Rady Państwa z 13 lipca 1954. Monitor Polski Nr 112 poz 1563. [dostęp 2015-03-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-02)].
- ↑ UCHWAŁA w sprawie. Nadania stadionowi hokeja na trawie przy ul.Paczkowskiego w Gnieźnie imienia Alfonsa Flinika. Urząd Miasta Gniezno. [dostęp 2015-03-04].
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Polski Komitet Olimpijski: Alfons Flinik – sylwetka w portalu www.olimpijski.pl. www.olimpijski.pl. [dostęp 2014-05-31]. (pol.).
- Znani Gnieźnianie
- Hokeiści na trawie na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1952
- Hokeiści na trawie na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1960
- Polscy olimpijczycy (Helsinki 1952)
- Polscy olimpijczycy (Rzym 1960)
- Polscy działacze hokeja na trawie
- Polscy hokeiści na trawie na igrzyskach olimpijskich
- Polscy trenerzy hokeja na trawie
- Sportowcy związani z Gnieznem
- Odznaczeni Brązowym Medalem za Wybitne Osiągnięcia Sportowe
- Odznaczeni Srebrnym Medalem za Wybitne Osiągnięcia Sportowe
- Odznaczeni odznaką „Zasłużony Mistrz Sportu” (Polska)
- Pochowani na Cmentarzu św. Krzyża w Gnieźnie
- Urodzeni w 1926
- Zmarli w 2003
- Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi
- Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa)
- Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski
- Ludzie urodzeni w Gnieźnie